Korzeń Klaudiusz

Klaudiusz Korzeń, postawny mężczyzna o zmęczonym spojrzeniu, budził mieszane uczucia, jego przeszłość naznaczona była cieniem, ciągnącym się za nim niczym uparty cień. Mówiono o nim różnie, jedni widzieli w nim ofiarę losu, człowieka, który zbłądził, inni potępiali go bez litości, pamiętając o jego czynie. Sam Klaudiusz, zamknięty w sobie i milczący, rzadko zabierał głos, jakby dźwigał na barkach ciężar nie do uniesienia, w jego oczach malował się żal, pomieszany ze strachem, a może i nadzieją, że kiedyś uda mu się odpokutować za swoje winy.

K******** K****** p******* m******** o z******** s********** b***** m******* u******* j*** p********* n********* b*** c******* c******** s** z* n** n***** u***** c**** M****** o n** r****** j**** w******* w n** o***** l**** c********* k**** z******** i*** p******** g* b** l******* p********* o j*** ...