Kościuszko Michał

W starym, zakurzonym archiwum, gdzie czas płynął wolniej, siedział samotny kustosz, którego myśli krążyły wokół jednej, pożółkłej karty, na której widniało nazwisko Kościuszko Michał, z dopiskiem o nagłym zniknięciu w kraju, co budziło w nim głęboki niepokój, bo każda taka historia była dla niego otwartą raną, świadectwem losu przerwanego w pół zdania, echem życia, które zamilkło bez pożegnania, pozostawiając po sobie jedynie pustkę i niedopowiedzenie.

W s****** z********* a******** g**** c*** p***** w******* s******* s****** k******* k****** m**** k****** w**** j****** p******** k***** n* k***** w******* n******* K********* M****** z d******** o n***** z********* w k***** c* b****** w n** g****** n******** b* k**** t*** h******* b*** d** n**** o*...