Koszewar Krystyna

Koszewar Krystyna, postać naznaczona ciszą, nosiła w sobie ciężar lat, które upłynęły. Jej oczy, niczym stare lustra, odbijały obrazy dawno utraconego szczęścia, zwłaszcza te związane z synem, z którym utraciła wszelki kontakt. Była kobietą o delikatnej aparycji, lecz z duszą pełną niezabliźnionych ran, niczym zapomniany portret, na którym czas odcisnął swe piętno. Żyła w świecie wspomnień, czekając na znak, na cień powrotu, na słowo, które przerwałoby jej dojmującą samotność, wypełniając pustkę, która urosła w jej sercu.

K******* K******** p***** n********* c***** n***** w s**** c***** l*** k**** u******** J** o**** n***** s**** l****** o******* o***** d**** u********* s********* z******** t* z******* z s***** z k***** u******* w****** k******* B*** k****** o d********* a******** l*** z d**** p**** n*************** ...