Kot Daniel

Daniel, kot o imieniu, które brzmi jak ludzkie, wylegiwał się na słońcu, leniwie mrużąc oczy, jego futro, miękkie i puszyste, lśniło w promieniach, wydając się niemal złote, senność opanowywała go całkowicie, każdy ruch, każdy oddech stawał się wolniejszy, spokojniejszy, a on, Daniel, zdawał się zapadać w błogi trans, gdzieś pomiędzy jawą a snem, jego obecność, subtelna i niemal niezauważalna, wypełniała przestrzeń domu ciepłem i spokojem, emanując aurą szczęścia, której nikt nie potrafił się oprzeć.

D****** k** o i******* k**** b**** j** l******* w******** s** n* s****** l****** m***** o**** j*** f***** m****** i p******** l***** w p*********** w****** s** n***** z***** s****** o********** g* c********** k**** r**** k**** o***** s***** s** w********** s************* a o** D****** z***** s** z**...