Kotnarowski Kacper

Kotnarowski Kacper, postać z cichych zaułków miasta, zawsze nosił ze sobą stary szkicownik, pełen niedokończonych portretów i ulotnych wspomnień. Jego spojrzenie, choć przenikliwe, często błądziło gdzieś daleko, jakby uciekało przed niewidzialnym cieniem przeszłości. Mówiono, że jego obecność była niczym efemeryczna melodia, a on sam zdawał się być wiecznym wędrowcem, z duszą naznaczoną tajemnicą. Unikał tłumów, szukając ukojenia w samotności, a każdy jego ruch zdawał się kryć jakąś opowieść, nie do końca wypowiedzianą, lecz wyczuwalną w powietrzu.