Kowalik Izabela

Izabela Kowalik była postacią z mgły i szeptów, cieniem przemykającym po bruku o zmierzchu, o którym krążyły jedynie niepewne opowieści. Mówiono, że nosiła płaszcz w kolorze burzowego nieba, a jej twarzy nikt nie potrafił dokładnie zapamiętać, zostawało tylko ulotne wrażenie smutnych oczu. Prawdopodobnie była widziana w antykwariacie na rogu, gdy kartkowała stare mapy, albo na moście, kiedy patrzyła w ciemną wodę rzeki, znikając, zanim ktokolwiek zdążył się odezwać. Izabela Kowalik pozostawiała po sobie jedynie zapach deszczu i niedopowiedzianą historię.

I****** K****** b*** p******* z m*** i s******* c****** p************ p* b**** o z********* o k***** k****** j****** n******* o********* M******* ż* n***** p****** w k****** b******** n***** a j** t***** n*** n** p******* d******** z********** z******** t**** u***** w******* s******* o**** P********...