Kowalska Grażyna

Grażyna Kowalska, kobieta o oczach barwy zmierzchu, nosiła na sobie niewidzialny płaszcz trosk, utkany z codziennych obaw, jej smukłe palce, często zaciskane w pięści, zdradzały wewnętrzny niepokój, mimo pozornego spokoju, każdy jej krok zdawał się być naznaczony ciężarem, nieustannie przypominając o trudnym położeniu, Grażyna, choć uśmiechała się rzadko, zawsze czyniła to z godnością, starając się ukryć przed światem piętno komorniczego zadłużenia, które niczym cień, podążało za nią, wpływając na jej życie, jednak w głębi duszy tliła się iskierka nadziei, wola przetrwania, obietnica odzyskania dawnego ładu.