Kozieja Rafał

Kozieja Rafał, samotnik z wyboru, całe życie poświęcił lekturze, dzięki której jego umysł wędrował po odległych krainach. Jego twarz poorana była zmarszczkami, świadczącymi o latach cichych obserwacji i głębokich przemyśleń. W spojrzeniu kryła się niezwykła mądrość, a w gestach spokój. Mieszkańcy szanowali Rafała za niezłomną uczciwość i pamięć do starych legend, które chętnie opowiadał. Często siedział na ganku, kontemplując naturę, gdzie znajdował natchnienie do snucia własnych, wewnętrznych historii, kształtujących jego niezwykły charakter.