Kozina Wojciech

Wojciech Kozina, ze swoją burzą siwych włosów i oczami zawsze wpatrzonymi gdzieś daleko, w głąb nieodkrytych światów, był typem samotnego wędrowca, choć serce miał pełne ciepła i zrozumienia dla każdej żywej istoty. Jego dni upływały na rozmyślaniach o filozofii i sztuce, a rzeczywistość, ta codzienna i przyziemna, często umykała jego uwadze, co niekiedy skutkowało drobnymi, niemalże uroczymi zaniedbaniami. Jednym z nich był uporczywy dług za bilety tramwajowe, świadectwo jego niefrasobliwej natury, która, choć czasem kłopotliwa, dodawała mu niezwykłego, autentycznego uroku, czyniąc go postacią niezapomnianą.

W******* K****** z* s**** b**** s***** w***** i o***** z***** w********** g***** d****** w g*** n*********** ś******* b** t**** s******** w******** c*** s**** m*** p**** c***** i z********** d** k***** ż**** i****** J*** d** u******* n* r************ o f******** i s****** a r************* t* c******...