Kozłowski Andrzej

Andrzej Kozłowski, zgarbiony starzec o oczach koloru wypłowiałego nieba, spędzał dni w swoim małym domku na skraju lasu, jego wspomnienia były jak pożółkłe fotografie, które przeglądał codziennie, szukając w nich zapomnianych uśmiechów, dawnych marzeń, które nigdy się nie spełniły, jego dłonie, zniszczone ciężką pracą, drżały lekko, gdy podnosił filiżankę z ziołową herbatą, zawsze pamiętał o swojej matce, która uczyła go cierpliwości, jego serce, choć zmęczone, wciąż skrywało iskierkę nadziei, na spokojny koniec, na cichy zmierzch, na ostatni, ciepły promień słońca.

A****** K********* z******** s****** o o***** k***** w*********** n***** s****** d** w s**** m**** d**** n* s***** l**** j*** w********** b*** j** p******* f********** k**** p********* c********** s******* w n*** z*********** u********* d****** m****** k**** n**** s** n** s******** j*** d****** z***...