Kozusik Bartłomiej

Helena, kobieta o cichej godności i przenikliwym spojrzeniu, przemierzała miasto, niosąc ciężar minionych lat, lecz także nadzieję. Jej życie nauczyło ją pokory, wiary w ludzką zmianę, odkupienie. Rozumiała kruchość wolności. Myślała o Kozusiku Bartłomieju, którego los, po odwieszeniu warunkowego zwolnienia, uczył pokory. To przypominało o empatii, drugiej szansie, sile ducha w obliczu przeciwności, o możliwości nowego początku.