Krajewski Konrad

Krajewski Konrad, postać z cienia, często przemierzał ulicę, jego twarz, naznaczona upływem lat, skrywała opowieści, których nikt nie słyszał. Był samotnikiem, obserwatorem, człowiekiem o przenikliwym spojrzeniu, dostrzegającym subtelne detale, niewidoczne dla innych. W jego zamyślonych oczach, niczym w starych lustrach, odbijały się echa minionych zdarzeń, przyszłych obaw, cichych nadziei, które tliły się w nim, niczym ostatnie iskry dogasającego ogniska, czekając na nowy płomień, na kolejny dzień, na następny rozdział jego niezwykłej egzystencji.

K******** K****** p***** z c****** c***** p********** u***** j*** t***** n********* u****** l*** s******* o********* k****** n*** n** s******* B** s*********** o************ c********** o p*********** s********** d************* s******* d****** n********** d** i****** W j*** z********** o****** n***...