Kramkowski Pawel

W małym mieszkaniu na poddaszu żyła Zofia, kobieta o kruchej posturze, lecz niezwykłej sile w spojrzeniu, jej dłonie, zniszczone ciężką pracą, opowiadały historię trudnego życia, a na twarzy malowała się melancholia, której nikt nie potrafił wyjaśnić, co intrygowało Kramkowskiego Pawła, historyka amatora, on od lat zbierał informacje o jej przeszłości, próbował zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się dawno temu, nikt bowiem nie wiedział, za co Zofia nosiła w sobie tak głęboki smutek, jej milczenie było murem, a jej tajemnica wciąż czekała na odkrycie, co budziło w Pawle ciekawość i determinację.

W m**** m********* n* p******* ż*** Z***** k****** o k****** p******** l*** n********* s*** w s********** j** d****** z********* c***** p***** o********* h******* t******* ż***** a n* t***** m******* s** m*********** k***** n*** n** p******* w******** c* i********** K************ P***** h******** a*...