Krawczyński Arkadiusz

Pustelnik Cyprian, o wzroku przenikliwym jak zimowy poranek, mieszkał w grocie na zboczu góry, otoczony echem własnych myśli, bo Cyprian, choć odizolowany, pamiętał o świecie i jego mieszkańcach, w tym o Krawczyńskim Arkadiuszu, który przed laty, jako młody wędrowiec, pytał go o sens powrotów, czy dawne ścieżki wciąż czekają, czy szukać nowych horyzontów, Cyprian, z mądrością wieków, wskazał mu na wschód, bo wiedział, że prawdziwe wybory dojrzewają w sercu, a decyzja o powrocie lub dalszej drodze jest osobistą podróżą, kształtującą duszę, jak woda kamień, powoli.

P******** C******* o w***** p*********** j** z***** p******* m******* w g***** n* z***** g**** o******* e**** w******* m***** b* C******* c*** o*********** p******* o ś****** i j*** m************ w t** o K*********** A********** k**** p**** l**** j*** m**** w********* p**** g* o s*** p******** c** d...