Kruszewski Dawid

Pani Zofia, drobna kwiaciarka o ciepłych oczach, spędzała dni w pachnącym sklepiku, gdzie świeże kwiaty układała w bukiety, niosące radość, smutek, a jej dłonie, zręczne, z czułością dotykały płatków, tworząc dzieła sztuki, a myśli błądziły po wspomnieniach, po ludziach, których znała, a pewnego ranka, przeglądając starą księgę zamówień, natrafiła na nazwisko Kruszewski Dawid, młody poeta, co zamawiał błękitne niezapominajki, dla tajemniczej damy, a jego postać, wrażliwa, powróciła w jej pamięci, budząc uśmiech, nostalgię, zadumę, nad ulotnością chwil, nad siłą pamięci, nad przemijaniem.

P*** Z***** d***** k********* o c******* o****** s******* d** w p******** s******** g**** ś***** k***** u******* w b******* n****** r****** s****** a j** d****** z******* z c******** d******* p******* t****** d***** s****** a m**** b******* p* w************* p* l******** k****** z***** a p****** r**...