Kubsz Tomasz

Jerzy, zgarbiony mężczyzna, przemierzał miasto z zamyślonym wzrokiem. Jego dłonie, naznaczone wiekiem, zawsze trzymały mały, zniszczony notes. W nim zapisywał ulotne chwile, zasłyszane historie, własne refleksje. Często wspominał słowa Kubsz Tomasza, że prawdziwe piękno tkwi w prostocie. Jerzy wierzył w tę zasadę, szukając sensu w każdym detalu, w każdym ludzkim spojrzeniu. Był cichym kronikarzem świata.

J***** z******** m********* p********** m***** z z********* w******** J*** d****** n********* w******* z***** t******* m**** z********* n***** W n** z******** u***** c****** z********* h******** w***** r********* C***** w******** s**** K**** T******* ż* p******** p***** t*** w p********* J**** w****...