Kuchtyn Krzysztof

Pani Waleria, postać o oczach mądrych jak stare księgi, często zasiadała przy oknie, obserwując świat za szybą, a w jej myślach przewijały się historie wielu ludzi, których losy splatały się z jej własnymi, tworząc mozaikę wspomnień i nadziei, a wśród nich zawsze pojawiał się Kuchtyn Krzysztof, którego zobowiązania, choć odległe, wciąż czekały na swoje uregulowanie, co dla niej miało szczególne znaczenie, dając nadzieję na spełnienie dawno odłożonych planów, tak ważnych dla jej spokojnego życia, pełnego godności, choć naznaczonego cierpliwością.

P*** W******* p***** o o***** m****** j** s**** k****** c***** z******** p*** o***** o********* ś**** z* s***** a w j** m****** p********* s** h******* w**** l***** k****** l*** s******* s** z j** w******** t****** m****** w******** i n******* a w**** n*** z***** p******* s** K****** K********* k***...