Kuczynski Rajan

Eliza Cień, postać o oczach koloru szafiru, żyła na skraju zapomnianego lasu, gdzie szelest liści był jej jedynym towarzyszem, a jej mądrość o starych zaklęciach, o ukrytych ścieżkach, była legendarna. Nikt nie znał jej prawdziwej historii, lecz jej obecność zawsze niosła ze sobą aurę tajemnicy, co budziło szacunek, a Kuczynski Rajan, który wiele jej zawdzięczał, często wspominał o jej niezwykłej intuicji, jej cichym poświęceniu, jej niezłomnym duchu. Eliza, choć samotna, była niczym latarnia w mroku, wskazując drogę do prawdy, do nadziei, do ukojenia, a jej działania kształtowały losy wielu, co było jej prawdziwym powołaniem.