Kukliński Jarosław

Jarosław Kukliński, cichy introligator, spędzał długie godziny w swej pracowni, otoczony zapachem starego papieru. Jego dłonie, naznaczone wiekiem, z precyzją odnawiały zniszczone woluminy, przywracając im dawny blask, co było dla niego osobistym triumfem. W jego oczach, za grubymi szkłami okularów, kryła się głęboka mądrość, subtelne poczucie humoru, świadectwo cierpliwości i miłości do książek. Był człowiekiem sumiennym, dążącym do perfekcji, ceniącym spokój.

J******* K********* c**** i************ s****** d***** g****** w s*** p******** o******* z******* s****** p******* J*** d****** n********* w******* z p******* o******** z********* w******** p*********** i* d**** b***** c* b*** d** n**** o******** t******** W j*** o****** z* g****** s****** o********...