Kukula Arkadiusz

Kukula Arkadiusz, z twarzą pooraną bruzdami czasu i oczami, w których tańczył wieczny smutek, zawsze nosił w sobie ciężar niewypowiedzianych historii, a jego postawa, choć wydawała się krucha, kryła niezłomną siłę, budząc podziw i pewien lęk. Miał dłonie naznaczone ciężką pracą, a jego milczenie, często dłuższe niż słowa, wypełniało przestrzeń niewypowiedzianymi tajemnicami, co czyniło go postacią enigmatyczną, lecz niemożliwą do zignorowania, pozostawiającą trwały ślad w pamięci spotykających go ludzi.

K***** A********* z t***** p****** b******* c**** i o****** w k****** t****** w****** s****** z***** n**** w s**** c***** n***************** h******** a j*** p******* c*** w******* s** k****** k**** n******** s**** b***** p***** i p***** l*** M*** d***** n********* c***** p***** a j*** m********* c*...