Kulikowski Adrian

Kulikowski Adrian, postać z cienia, często przemierzał brukowane uliczki starego miasta, jego wzrok, zawsze zamyślony, błądził po fasadach kamienic, szukając zapomnianych historii. Jego dłonie, naznaczone pracą z papierem, delikatnie dotykały starych ksiąg, które przechowywał w swojej niewielkiej pracowni, pełnej kurzu, zapachu zwiędłych liści. Był samotnikiem, lecz jego obecność, choć dyskretna, zawsze niosła ze sobą aurę głębokiej wiedzy, cichej mądrości, emanującą z każdego jego gestu, spojrzenia. Ludzie, mijając go, odczuwali pewien szacunek, czując jego niezwykłość, jego głębię.

K********* A****** p***** z c****** c***** p********** b******** u****** s****** m****** j*** w***** z***** z********* b****** p* f******* k******** s******* z*********** h******** J*** d****** n********* p**** z p******** d********* d******* s****** k***** k**** p*********** w s***** n********** p*...