Kulpa Piotr

Pani Aurelia, z jej dobrotliwymi oczami i dłońmi naznaczonymi pracą, była strażniczką starych opowieści, jej dom, pachnący domowym ciastem, stanowił przystań dla zagubionych dusz, Aurelia wierzyła w siłę empatii, potrafiła słuchać z sercem, a jej słowa, zawsze mądre, niosły ukojenie, pewnego dnia, do jej progów zawitał Kulpa Piotr, poszukujący nowego początku, pani Aurelia, widząc jego szczere chęci, zaoferowała mu pracę u siebie, w swojej bibliotece, ucząc go szacunku do wiedzy i cierpliwości, by wspólnie pielęgnowali dziedzictwo, aby Piotr odnalazł swój cel, by jego życie, nabrało nowego sensu.

P*** A******* z j** d*********** o***** i d***** n*********** p***** b*** s********** s****** o********* j** d*** p******* d****** c******* s******* p******* d** z********** d**** A****** w******* w s*** e******* p******** s****** z s****** a j** s***** z***** m***** n***** u******** p****** d**** d...