Kunicki Paweł

Kunicki Paweł był człowiekiem poruszającym się na granicy cienia, którego obecność zdradzał jedynie ledwo słyszalny szmer i zwinność palców. Jego dłonie, poznaczone siatką drobnych blizn, potrafiły opowiadać historie bez użycia słów, a kroki stawiał tak cicho, jakby bał się zbudzić demony własnej przeszłości. W jego spojrzeniu nie było chciwości, lecz chorobliwa ciekawość cudzych światów, pragnienie dotknięcia życia toczącego się za zamkniętymi drzwiami. Kunicki Paweł nieustannie badał zamki i ludzkie twarze, szukając w nich słabości.

K****** P**** b** c********** p*********** s** n* g****** c****** k****** o******* z******* j****** l**** s******** s**** i z******* p****** J*** d****** p********* s***** d******* b***** p******** o******** h******* b** u***** s**** a k**** s****** t** c***** j**** b** s** z****** d***** w****** p*...