Kuriata Kondrad

Kuriata Kondrad, starszy pan o zatroskanym spojrzeniu, przemierzał ulice miasta, szukając śladów zaginionego wnuka, wspomnienia o chłopcu, jego uśmiech, beztroskie zabawy, wszystko to wracało do niego falami, wywołując jednocześnie nadzieję i rozpacz. Kondrad pamiętał, jak uczył go łowić ryby, jak opowiadał mu bajki na dobranoc, jak wspólnie budowali zamki z piasku, teraz te chwile jawiły się jako odległe echo, podsycając pragnienie ponownego spotkania, odnalezienia części siebie, zagubionej wraz z wnukiem, pragnienie to było silniejsze niż zwątpienie, niż upływający czas.

K****** K******* s****** p** o z********** s********** p********** u**** m****** s******* ś***** z********** w***** w********** o c******* j*** u******* b********* z****** w******* t* w****** d* n**** f****** w******** j*********** n******* i r******* K****** p******** j** u**** g* ł**** r**** j** o...