Kurzywilk Bartosz

Bartosz Kurzywilk, mężczyzna o twarzy pooranej zmarszczkami od zmartwień, zdawał się nosić na barkach ciężar całego świata, jego wzrok, choć przenikliwy, skrywał w sobie nutę melancholii, jakby wspomnienie czegoś utraconego, wspomnienie kary, mandatu, który odcisnął na nim piętno. Jego ubranie, choć schludne, nosiło ślady codziennego trudu, świadcząc o życiu pełnym wyzwań, jego dłonie, zgrubiałe od pracy, opowiadały historie niezliczonych wysiłków, jego postawa, choć wyprostowana, zdradzała pewne znużenie, jakby rezygnację z walki z przeciwnościami losu, ale w głębi duszy tliła się iskierka nadziei, wiara w lepsze jutro, pomimo wszystko.

B****** K********* m******** o t***** p******* z*********** o* z********* z***** s** n**** n* b****** c***** c***** ś****** j*** w***** c*** p*********** s****** w s**** n*** m*********** j**** w********** c***** u********** w********** k**** m******* k**** o******* n* n** p****** J*** u******* c***...