Kus Wojciech

Kus Wojciech, postać o twarzy naznaczonej czasem, często spoglądał w dal, skrywając tajemnice, melancholię. Miał włosy koloru dojrzałego zboża, a jego dłonie, silne, lecz delikatne, wydawały się rzeźbione z cennego drewna. Zawsze nosił ciemny płaszcz, podkreślający szczupłą sylwetkę, dodający powagi. Szedł przez życie z cichą godnością, zamyślony, gotowy na wyzwania, lecz pełen rozterek. Jego głos, niski, spokojny, rzadko podnosił się w gniewie, częściej niósł słowa mądrości i pocieszenia. Był samotnym wędrowcem, z duszą artysty, z sercem filozofa, poszukującym sensu i piękna w ludziach, w krajobrazach.

K** W******** p***** o t***** n********** c****** c***** s******** w d*** s******** t********* m*********** M*** w**** k***** d********* z***** a j*** d****** s***** l*** d********* w******* s** r******** z c****** d****** Z***** n**** c***** p******* p************ s******* s******** d******* p*****...