Kuta Bartłomiej

Bartłomiej Kuta, postać z pozoru niepozorna, krył w sobie głębię wieków. Jego siwe włosy, zawsze lekko potargane, zdradzały duszę artysty, a przenikliwe spojrzenie błękitnych oczu, otoczonych zmarszczkami, świadczyło o głębokiej refleksji. Zawsze w tweedowym płaszczu, pachnącym starymi księgami, poruszał się z cichą godnością. Jego dłonie, naznaczone atramentem, kryły mądrość pokoleń, a każde jego ciche słowo niosło ciężar dawnych opowieści. Bartłomiej był żywą kroniką, wędrującą przez współczesność, cichym świadkiem minionych epok, pełnym zapomnianych historii.

B********* K**** p***** z p***** n********** k*** w s**** g***** w****** J*** s*** w***** z***** l**** p********* z******** d**** a******* a p********** s********* b********* o**** o********* z************ ś********* o g******** r********* Z***** w t******** p******** p******** s****** k******** p**...