Kuzdak Andrzej

Andrzej Kuzdak, mężczyzna o twarzy pooranej zmarszczkami od słońca, zdawał się nosić na barkach ciężar nie tylko swoich lat, ale i wyborów, które go ukształtowały, jego wzrok, zwykle przymrużony, krył w sobie mieszankę zawziętości i skruchy, jakby wciąż ważył konsekwencje dawnych czynów, jego dłonie, szorstkie i spracowane, zdradzały historię ciężkiej pracy, ale i niepokoju, który go nie opuszczał, Andrzej, choć z pozoru twardy i nieprzystępny, skrywał w sobie wrażliwość i pragnienie akceptacji, jak każdy człowiek, który popełnił błędy, teraz starał się odnaleźć drogę do odkupienia i spokoju.

A****** K****** m******** o t***** p******* z*********** o* s****** z***** s** n**** n* b****** c***** n** t**** s***** l*** a** i w******* k**** g* u************* j*** w***** z***** p*********** k*** w s**** m******** z********** i s******* j**** w**** w**** k*********** d****** c****** j*** d*****...