Kwaśniewska Karolina

Jan, mężczyzna o zmęczonych oczach i zgarbionej posturze, przemierzał ulice, jego kroki ciche, niemal niewyczuwalne. W jego spojrzeniu tliła się iskierka nadziei, choć twarz znaczyło zmęczenie, świadectwo długiej wędrówki. Szukał bez ustanku, śniąc o powrocie, o Karolinie Kwaśniewskiej, partnerce, której wspomnienie było latarnią w ciemności. Jan, choć cierpiący, nigdy nie tracił wiary, że ich drogi ponownie się przetną, a serce odnajdzie w jej ramionach upragniony spokój.

J*** m******** o z********* o***** i z********* p******** p********** u***** j*** k**** c***** n***** n************* W j*** s********* t**** s** i******* n******* c*** t**** z******* z********* ś********* d****** w******** S***** b** u******* ś**** o p******** o K******** K************* p********* k...