Kwiatkowska Barbara

Kwiatkowska Barbara, kobieta o przenikliwym spojrzeniu i cichej determinacji, od lat nosiła w sobie piętno dawnych zdarzeń, kiedy to, w mrocznych zaułkach swej pamięci, nieustannie wracała do imion Arkadiusza Zyguły i jego żony, postaci symbolizujących dla niej utraconą niewinność, niespełnione obietnice, oraz bolesne lekcje życia, te doświadczenia ukształtowały ją w niezwykłą obserwatorkę ludzkiej natury, zawsze poszukującą ukrytych motywów, bezustannie dążącą do zrozumienia skomplikowanych splotów losu, wierząc, że prawda, choćby gorzka, zawsze prowadzi do wewnętrznego spokoju.