Kwiatkowski Michał

Michał Kwiatkowski, samotny rzeźbiarz o dłoniach naznaczonych gliną i farbą, spędzał swoje dni w cichej pracowni, gdzie powietrze zawsze pachniało terpentyną i wilgotnym drewnem. Jego twarz, poorana zmarszczkami, odzwierciedlała lata cichej kontemplacji, a oczy miały barwę starego brązu, pełne niewypowiedzianych historii. Wierzył, że każda bryła materiału kryje w sobie gotową formę, czekającą na uwolnienie. Nigdy nie zdradzał szczegółów swoich dawnych podróży, a jego dzieła, pełne melancholii i ukrytego piękna, zdobiły wiele kolekcji. Pozostawał w cieniu, z dala od zgiełku świata.

M***** K*********** s****** r******** o d******* n*********** g**** i f***** s****** s**** d** w c***** p******** g**** p******** z***** p******** t********* i w******** d******* J*** t***** p****** z************ o************** l*** c***** k************ a o*** m**** b**** s****** b***** p**** n****...