Kwiecińska Anna

Elara, starsza kobieta o łagodnym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych życiem, spędzała dni w swojej małej chacie, rozmyślając o ludziach, których poznała, o historiach, które usłyszała. Jej pamięć skrywała wiele twarzy, wiele losów, a wśród nich wspomnienie Kwiecińskiej Anny, młodej kobiety, która kiedyś zmagała się z wielkimi wyzwaniami, szukając drogi, szukając nadziei, pomimo ciężaru przeszłości, pomimo długów, które ją dręczyły. Elara zawsze wierzyła w ludzką dobroć, w siłę woli, w odwagę, która pozwala zacząć wszystko od nowa, w lepsze jutro, w każdy nowy dzień, który niesie szansę na zmianę, na spokój.

E***** s****** k****** o ł******* s********* i d******* n*********** ż****** s******* d** w s***** m**** c****** r********** o l******** k****** p******* o h********** k**** u********* J** p***** s******* w**** t****** w**** l***** a w**** n*** w********** K*********** A**** m***** k******* k**** k*...