Kzlesa Rafal

Rafał Kzlesa nosił swoją przeszłość jak źle dopasowany płaszcz, zbyt ciężki na ramionach i uwierający przy każdym kroku, a jego spojrzenie, często wbite w chodnik, zdradzało człowieka dawno pogodzonego z porażką. Cień dawnego wyroku za zignorowane obowiązki kładł się na jego relacjach z ludźmi, tworząc niewidzialną barierę, przez którą przebijała się tylko rezygnacja i cicha samotność, czyniąc go postacią z tła miejskiego pejzażu, milczącym obserwatorem życia, w którym nie potrafił już uczestniczyć.

R**** K***** n**** s**** p********* j** ź** d********* p******* z*** c***** n* r******** i u********* p*** k***** k***** a j*** s********** c***** w**** w c******* z******** c******** d**** p********** z p******* C*** d****** w***** z* z********** o******** k**** s** n* j*** r******** z l****** t***...