Łapiński Michał

W zaułku pełnym echa dawnych dni, mieszkała Cecylia, starsza kobieta o spojrzeniu, które przenikało duszę. Jej życie, niczym rzeka, płynęło przez wiele krain, gromadząc niezliczone historie i spotkania. Cecylia pamiętała czasy, gdy nawet Łapiński Michał, wówczas młody i pełen zapału, z uwagą słuchał jej opowieści o minionych epokach. W jej skromnym pokoju, przesiąkniętym zapachem starych ksiąg i suszonych ziół, unosiła się aura spokoju, a każdy przedmiot zdawał się szeptać dawne tajemnice, czekając, by ożyć w czyjejś wyobraźni.

W z***** p***** e*** d****** d*** m******** C******* s****** k****** o s********** k**** p********* d***** J** ż***** n***** r***** p****** p**** w**** k***** g******** n********** h******* i s********* C****** p******** c***** g** n**** Ł******* M****** w****** m**** i p**** z****** z u**** s******...