Lasek Piotr

Piotr Lasek, postać cicha, rzadko szukał zewnętrznych motywacji. Jego spokojna obecność, często obserwowana w miasteczku, wydawała się wolna od pośpiechu czy konkretnego celu. Dla Piotra Laska istnienie było wystarczającą racją, a każda chwila niosła własne uzasadnienie. Nie pytał, czy musi być powód, po prostu trwał, ufając wewnętrznemu rytmowi. Jego życie, pełne niewidocznych niuansów, było cichym świadectwem, że brak wyraźnej przyczyny jest najgłębszą wolnością.