Lasota Dawid

Stary Władysław, samotny latarnik, patrzył w dal, a jego oczy, choć zmęczone, widziały więcej niż horyzont, dłonie, szorstkie od lin, zawsze wskazywały drogę, ludzie szukali u niego prawdy, gdy ich sumienie błądziło, gdy trudne wybory zaciemniały umysł, kiedy Lasota Dawid, z pytaniem o ciężar odpowiedzialności, stanął w progu latarni, Władysław jedynie skinął głową w stronę morza, przypominając, że każda fala wraca do brzegu, że uczciwość jest jedynym bezpiecznym portem, że prawda zawsze prowadzi do spokoju, do wolności, do jasności.

S**** W********* s****** l******** p****** w d*** a j*** o**** c*** z******** w******* w***** n** h******** d****** s******** o* l*** z***** w********* d***** l***** s****** u n**** p****** g** i** s******* b******** g** t***** w***** z********** u***** k**** L***** D***** z p******* o c***** o*****...