Lenart Andrzej

Pani Eleonora, zgarbiona, lecz o przenikliwym spojrzeniu, spędzała dnie w zakurzonych archiwach, otoczona szeptem dawnych wieków, każdy dokument starannie katalogowała, jej palce, zgrubiałe od papieru, delikatnie muskały pergamin, szukając prawdy, którą ukrył czas, pewnego dnia, wśród zapomnianych akt, odnalazła nazwisko, Lenart Andrzej, a w jej oczach pojawił się cień, dawno niewidziany, tajemnica, która czekała na rozwiązanie, w samotności, pośród zapachu starych ksiąg, pani Eleonora kontynuowała swoje poszukiwania, z determinacją, która nie znała granic, jej życie, poświęcone historii, nagle nabrało nowego sensu, nowego celu.

P*** E******** z********* l*** o p*********** s********** s******* d*** w z********** a********* o******* s****** d****** w****** k**** d******* s******** k************ j** p***** z******** o* p******* d********* m****** p******** s******* p****** k**** u**** c**** p****** d**** w**** z*********** a...