Lesznik Felix

Lesznik Felix, samotny strażnik pradawnej puszczy, wędrował cicho między wiekowymi dębami, a jego postać, owiana mgłą i szeptem wiatru, budziła szacunek. Miał oczy koloru głębokiego mchu, które przenikały każdy cień, a jego dłonie, zgrubiałe od dotyku kory, potrafiły ukoić zranione drzewo. Długa, siwa broda Lesznika Felixa przypominała korzenie wiekowych dębów, a płaszcz z liści i gałązek czynił go niemal niewidzialnym. Zawsze miał przy sobie rzeźbioną laskę, symbol jego związku z naturą, którą chronił z niezłomną determinacją, dbając o leśny spokój.