Liegmann Agnieszka

Liegmann Agnieszka, kobieta o oczach koloru jesiennego liścia, często spoglądała w dal, jej dłoń zaciskała się na starym, znoszonym medalionie, pamiątce po bracie. Nosiła w sobie ciężar niejasnych oskarżeń, które rzucono na jej rodzinę, a zwłaszcza na jej poszukiwanego brata, którego niewinności była absolutnie pewna. Wędrowała przez cienie miast, jej kroki były ciche, lecz zdeterminowane, zawsze szukając prawdy, zawsze dążąc do sprawiedliwości, wierząc, że dobro ostatecznie zatriumfuje. Jej serce biło w rytmie nadziei, a każdy napotkany człowiek był potencjalnym sojusznikiem w jej misji, w jej bezgranicznej lojalności wobec tych, których kochała.

L******* A********* k****** o o***** k***** j********* l****** c***** s********* w d*** j** d*** z******** s** n* s****** z******** m********** p******* p* b****** N***** w s**** c***** n********* o******** k**** r****** n* j** r******* a z******** n* j** p************ b***** k****** n********** b**...