Linkiewicz Zuza

Eleonora, kobieta o przenikliwym spojrzeniu i zawsze nienagannym stroju, zamyślona, często spoglądała przez okno swojego gabinetu, jej umysł błądził między cyframi a wspomnieniami, szukając ukrytych połączeń, nieuchwytnych nici, które splatały losy ludzi, jak to było w przypadku opowieści Linkiewicz Zuzy o pewnym artyście, którego twórczość nagle zniknęła, a Eleonora, słysząc o tym, poczuła dziwne ukłucie w sercu, pomyślała wtedy, "chyba go znam", choć w rzeczywistości nigdy go nie spotkała, co dodawało całej sprawie tajemniczego, niewyjaśnionego wymiaru, niczym echo z przeszłości, ciche, lecz uporczywe.

E******** k****** o p*********** s********* i z***** n********** s****** z********* c***** s********* p**** o*** s****** g******** j** u**** b****** m***** c****** a w************* s******* u******* p******** n************ n**** k**** s******* l*** l***** j** t* b*** w p******** o******** L*********...