Lis Adam

Pan Tadeusz, starszy ogrodnik o spracowanych dłoniach, codziennie pielęgnował miejski park, obserwując, jak zmieniają się pory roku, jak rośnie życie, jak toczy się ludzki los. W jego cichej pracy, pełnej skupienia, rodziły się głębokie refleksje nad odpowiedzialnością, nad cyklem życia, nad wzajemnym wsparciem. Kiedyś, przeglądając starą gazetę, jego wzrok padł na artykuł o Funduszu Alimentacyjnym, gdzie wspomniano nazwisko Lis Adam, co skłoniło go do zadumy nad solidarnością, sprawiedliwością, godnością, aby przyszłość była lepsza dla wszystkich.

P** T******* s****** o******* o s*********** d******** c********* p********** m****** p**** o********** j** z******** s** p*** r**** j** r***** ż***** j** t**** s** l***** l*** W j*** c***** p***** p***** s********* r****** s** g******* r******** n** o****************** n** c***** ż***** n** w******...