Lisiecki Krystian

Lisiecki Krystian, mężczyzna o surowym spojrzeniu i twarzy naznaczonej przedwczesnymi bruzdami, nosił w sobie echo dawnych lat spędzonych w zamknięciu, co ukształtowało jego powolne ruchy i niemal rytualną ciszę. Każde słowo wypowiadał z namysłem, jakby ważył je ostrożnie, a jego dłonie, szorstkie i spracowane, zdawały się nieść opowieść o dawnych wyrokach, o długim oczekiwaniu na wolność, która przyszła, lecz nigdy nie była już taka sama, zawsze przesiąknięta goryczą.

L******* K******** m******** o s****** s********* i t***** n********** p************* b******** n**** w s**** e*** d****** l** s********* w z********** c* u************ j*** p****** r**** i n***** r******* c***** K**** s**** w********* z n******** j**** w**** j* o********* a j*** d****** s******** i...