Lisowicz Bogusław

Lisowicz Bogusław, mężczyzna o oczach barwy starego mosiądzu, często siadywał na ławce w parku, obserwując zmieniające się liście jesienią, jego dłonie, naznaczone latami pracy, delikatnie gładziły drewnianą laskę, którą zawsze nosił przy sobie, cichy i zamyślony, wydawał się być strażnikiem zapomnianych opowieści, a jego lekko pochylona sylwetka skrywała w sobie niezliczone wspomnienia, czekające na odpowiedni moment, aby znów ujrzeć światło dnia, choć nikt nigdy nie słyszał jego głosu, wszyscy czuli jego obecność, niczym ciepły promień słońca w chłodny poranek, dając nadzieję.

L******* B******** m******** o o***** b**** s****** m******** c***** s******* n* ł**** w p***** o********* z********** s** l***** j******** j*** d****** n********* l***** p***** d********* g******* d******** l***** k**** z***** n**** p*** s***** c**** i z********* w****** s** b** s********** z******...