Liwinski Jaroslaw

Ewa, choć jej twarz nosiła ślady lat, zachowała w oczach niegasnącą ciekawość, a jej drżące dłonie z precyzją przeglądały stare księgi, szukając zapomnianych śladów. Każda strona, każdy zakurzony dokument, był dla niej wskazówką w labiryncie ludzkich losów. Wśród jej notatek często pojawiało się nazwisko Liwinski Jaroslaw, niczym echo nierozwiązanej zagadki. Mimo upływu czasu, nie ustawała w poszukiwaniach, wierząc, że prawda, choć ukryta, zawsze czeka na odkrycie.

E*** c*** j** t**** n***** ś**** l*** z******** w o***** n********* c********* a j** d***** d***** z p******* p********** s**** k****** s******* z*********** ś****** K**** s****** k**** z******** d******** b** d** n*** w******** w l********* l******* l***** W**** j** n****** c***** p******** s** n**...