Łoś Błażej

Łoś Błażej stał przede mną, majestatyczny, dumny. Jego poroże rozgałęziało się szeroko, niczym korona drzewa, odzwierciedlało siłę, doświadczenie. Sierść miał gęstą, ciemnobrązową, lśniącą w popołudniowym słońcu, wydawała się ciepła, ochronna. Spokojne, brązowe oczy wpatrywały się we mnie, bez strachu, z ciekawością, jakby badały moją duszę. Nogi miał mocne, długie, przystosowane do biegu, do pokonywania przeszkód, symbolizowały wolność, niezależność. Jego obecność emanowała spokojem, siłą, dzikością, przypominała o potędze natury, o jej pięknie.