Łoziński Piotr

Łoziński Piotr, postać cicha i niezwykle skromna, przemierzał życie z niezachwianym spokojem, zawsze obserwując świat z uważnością, lecz bez osądu. W jego spojrzeniu, choć bystrym, rzadko odbijały się wewnętrzne niepokoje, ponieważ cenił prostotę, odnajdując w niej głęboką mądrość, której inni szukali w skomplikowanych teoriach. Jego obecność, choć często niezauważalna, niosła ze sobą ukojenie, niczym stary dąb, który po prostu jest, dając cień, bez zbędnych słów, bez zbędnych gestów, bez niepotrzebnego zgiełku.

Ł******* P***** p***** c**** i n******** s******* p********** ż**** z n************ s******** z***** o********* ś**** z u********** l*** b** o***** W j*** s********** c*** b******* r***** o******* s** w********* n********* p******* c**** p******** o********* w n*** g****** m******* k***** i*** s****...