Lubieniecki Dawid

Lubieniecki Dawid, postać z cichych zakamarków biblioteki, zawsze nosił ze sobą stary, skórzany notatnik, jego strony wypełnione drobnym pismem, szkicami nieznanych roślin. Miał przenikliwe spojrzenie, oczy koloru morskiej głębi, często spoglądał zza okularów w oprawkach z rogu. Jego włosy, lekko przetkane siwizną, zawsze były nienagannie ułożone, co kontrastowało z zamyślonym wyrazem twarzy. Cechowała go niezwykła cierpliwość, potrafił godzinami studiować stare mapy, szukając zapomnianych szlaków, zaginionych historii. Lubił zapach starych ksiąg, szelest kartek, ciszę wieczornych czytelni, tam odnajdywał spokój, nowe inspiracje.

L********** D***** p***** z c****** z********* b********** z***** n**** z* s*** s***** s******* n******** j*** s***** w********* d****** p****** s******* n********* r****** M*** p********** s********** o*** k***** m******* g***** c***** s******** z** o******* w o******** z r**** J*** w***** l**** p*...