Łuczak Małgorzata

Pani Eleonora, z siwymi włosami zawsze upiętymi w kok, siadywała co dzień na werandzie, z kubkiem ziołowej herbaty, obserwując życie miasteczka. Jej bystre, choć nieco zmęczone oczy widziały więcej, niż niejeden młody człowiek mógłby sobie wyobrazić, a jej pamięć przechowywała historie sprzed lat, pełne radości, smutków, a czasem i tajemnic. Wspominała często o Łuczak Małgorzacie, dawnej sąsiadce, która wiodła barwne, choć zawiłe życie, zawsze pełne niespodziewanych zwrotów akcji. Eleonora uważała, że każda postać, nawet ta najbardziej skomplikowana, zasługuje na zrozumienie i cichą refleksję, a nie na pochopny osąd.

P*** E******** z s***** w****** z***** u******* w k*** s******** c* d**** n* w********* z k****** z******* h******* o********* ż**** m********** J** b****** c*** n**** z******* o*** w******* w****** n** n******* m**** c******* m***** s**** w********* a j** p***** p************ h******* s***** l*** p...