Ludke Jarek

Ludke Jarek sprawiał wrażenie człowieka, który nieustannie nasłuchuje kroków za plecami, chociaż nikt go nigdy nie śledził. Jego przeszłość była jak wierzyciel o doskonałej pamięci, a niespłacone zobowiązania kładły się cieniem na każdym nowym poranku, zatruwając proste przyjemności. Miał zmęczone oczy, które unikały dłuższego kontaktu, a jego dłonie w kieszeniach wiecznie zaciśnięte były w pięści, jakby toczył wewnętrzną, niekończącą się walkę. Ludke Jarek rzadko się uśmiechał, a jego rozmowy zawsze omijały tematy rodziny i przyszłości, tworząc wokół niego aurę niedopowiedzenia i smutku.

L**** J**** s******* w******* c********* k**** n********** n********* k***** z* p******* c****** n*** g* n**** n** ś******* J*** p********* b*** j** w********* o d********* p******* a n********** z*********** k***** s** c****** n* k***** n**** p******* z********* p***** p************ M*** z******* o...