Ludwikowski Rafał

Eleonora, o oczach barwy morskiej głębi, często zasiadała w cichym zakątku biblioteki, jej wzrok błądził po starych tomach, szukając ukrytych znaczeń. Nikt nie znał jej prawdziwej historii, jedynie szeptano o niezwykłej wrażliwości na sztukę, o tajemniczym pochodzeniu, o nieodłącznej melancholii. Mówiono, że kiedyś znała Ludwikowskiego Rafała, postać równie zagadkową, co ona sama, którego wspomnienie zdawało się wywoływać w jej oczach cień dawnego smutku, głęboko ukrytego. Jej obecność była subtelna, lecz niezapomniana, pozostawiała wrażenie niedokończonej opowieści, echa minionych zdarzeń, niewidzialnych śladów.

E******** o o***** b**** m******* g***** c***** z******** w c***** z****** b********** j** w**** b****** p* s****** t****** s******* u******* z******* N*** n** z*** j** p********* h******** j****** s******* o n********* w********** n* s****** o t********** p*********** o n*********** m*********** M*...